art. 76
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508
Treść przepisu
Art. 76.
1.
Umowa licencyjna wymaga, pod rygorem nieważności, zachowania formy pisemnej.
2.
W umowie licencyjnej można ograniczyć korzystanie z wynalazku (licencja ograniczona).
Jeżeli w umowie licencyjnej nie ograniczono zakresu korzystania z wynalazku, licencjobiorca
ma prawo korzystania z wynalazku w takim samym zakresie jak licencjodawca (licencja
pełna).
3.
Licencja wygasa najpóźniej z chwilą wygaśnięcia patentu. Strony mogą przewidzieć dłuższy
okres obowiązywania umowy w zakresie postanowień innych niż licencja, obejmujących
w szczególności odpłatne świadczenia konieczne do korzystania z wynalazku.
4.
Jeżeli umowa licencyjna nie zastrzega wyłączności korzystania z wynalazku w określony
sposób, udzielenie licencji jednej osobie nie wyklucza możliwości udzielenia licencji
innym osobom, a także jednoczesnego korzystania z wynalazku przez uprawnionego z patentu
(licencja niewyłączna).
5.
Uprawniony z licencji może udzielić dalszej licencji (sublicencja) tylko za zgodą
uprawnionego z patentu; udzielenie dalszej sublicencji jest niedozwolone.
6.
Licencja podlega, na wniosek zainteresowanego, wpisowi do rejestru patentowego. Uprawniony
z licencji wyłącznej wpisanej do rejestru może na równi z uprawnionym z patentu dochodzić
roszczeń z powodu naruszenia patentu, chyba że umowa licencyjna stanowi inaczej.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy