art. 90

Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.

Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508
Znaczenie przepisu (AI)
Wymienia podstawy wygaśnięcia patentu, w tym upływ czasu, zrzeczenie się praw, zaległości w opłatach okresowych oraz utratę dostępu do materiału biologicznego niezbędnego do wykonania wynalazku. Określa również moment prawny, w którym wygaśnięcie staje się skuteczne.

Treść przepisu

Art. 90. 1. Patent wygasa na skutek: 1) upływu okresu, na który został udzielony; 2) zrzeczenia się patentu przez uprawnionego przed Urzędem Patentowym, za zgodą osób, którym służą prawa na patencie; 3) nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty okresowej albo 4) trwałej utraty możliwości korzystania z wynalazku, z zastrzeżeniem art. 937, z powodu braku potrzebnego do tego materiału biologicznego, który stał się niedostępny i nie może być odtworzony na podstawie opisu. 2. W sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, Urząd Patentowy wydaje decyzje stwierdzające wygaśnięcie patentu. 3. Patent wygasa, z zastrzeżeniem ust. 4, w dniu, w którym nastąpiło zdarzenie, z jakim ustawa wiąże skutek wygaśnięcia patentu. Data wygaśnięcia patentu powinna być potwierdzona w decyzji. 4. Wygaśnięcie patentu z powodu nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty okresowej następuje w dniu, w którym upłynął poprzedni okres ochrony wynalazku.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy