art. 115

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

Dz.U. 2001 nr 62 poz. 627

Znaczenie przepisu (AI)

Określa metodę klasyfikacji terenu jako przyrodniczo chronionego w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nakazując organom oparcie decyzji na faktycznym zagospodarowaniu i wykorzystaniu terenu oraz terenów sąsiednich.

Treść przepisu

Art. 115. W razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów; przepis art. 114 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy