art. 313

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

Dz.U. 2001 nr 62 poz. 627
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasadę wymierzania kar za przekroczenie dopuszczalnych stężeń substancji w powietrzu, zgodnie z którą kara jest nakładana za każdą substancję z osobna. W przypadku jednoczesnego przekroczenia norm dla wielu gazów lub pyłów, wysokość kary ustala się na podstawie pomiarów z stanowiska, gdzie przekroczenie jest największe.

Treść przepisu

Art. 313. 1. Karę za przekroczenie, o którym mowa w art. 298 ust. 1 pkt 1, wymierza się za każdą substancję wprowa-dzaną do powietrza z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu. 2. Jeżeli stwierdzono przekroczenie określonych w pozwoleniu ilości bądź rodzajów gazów lub pyłów jednocześnie dla źródła ich powstawania, miejsca wprowadzania lub całej instalacji, karę wymierza się na podstawie pomiarów na stano-wiskach pomiarowych, na których przekroczenie jest najwyższe.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy