art. 86

Art. 86. 1. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, kierując się koniecznością ujednolicenia zasad oceny jakości powietrza, określi, w drodze rozporządzenia: 1) poziomy dopuszczalne dla niektórych substancji w powietrzu; 2) poziomy docelowe dla niektórych substancji w powietrzu; 3) poziomy celów długoterminowych dla niektórych substancji w powietrzu; 4) alarmowe poziomy dla niektórych substancji w powietrzu, których nawet krótkotrwałe przekroczenie może powodo-wać zagrożenie dla zdrowia ludzi; 4a) poziomy informowania dla niektórych substancji w powietrzu; 4b) pułap stężenia ekspozycji; 5) warunki, w jakich ustala się poziom substancji, takie jak temperatura i ciśnienie; 6) oznaczenie numeryczne substancji, pozwalające na jednoznaczną jej identyfikację; 7) okresy, dla których uśrednia się wyniki pomiarów. 8) (uchylony) 2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, mogą zostać ustalone: 1) dopuszczalna częstość przekraczania poziomów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2; 2) terminy osiągnięcia poziomów i pułapu, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 i 4b, dla niektórych substancji w powietrzu; 3) zróżnicowane poziomy, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 i 4a, ze względu na ochronę zdrowia ludzi oraz ochronę roślin; 4) marginesy tolerancji dla niektórych poziomów dopuszczalnych, wyrażone jako malejąca wartość procentowa w sto-sunku do dopuszczalnego poziomu substancji w powietrzu w kolejnych latach. 3. (uchylony) 4. (uchylony) 5. (uchylony) 6. Przez margines tolerancji rozumie się wartość, o którą przekroczenie dopuszczalnego poziomu substancji w powietrzu nie powoduje obowiązku sporządzenia projektu uchwały sejmiku województwa w sprawie programu ochrony powietrza, o którym mowa w art. 91 ust. 1. 7. Jeżeli dla substancji nie został określony margines tolerancji, to obszar, na którym poziom tej substancji w powietrzu przekracza poziom dopuszczalny, klasyfikuje się do strefy, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1.