art. 23
Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.
Dz.U. 2001 nr 72 poz. 747
Treść przepisu
Art. 23.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
sposoby określania taryf, w tym:
1)
kryteria ustalania niezbędnych przychodów;
2)
alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;
3)
kryteria różnicowania cen i stawek opłat.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa
w ust. 1, bierze pod uwagę:
1)
przy ustalaniu niezbędnych przychodów:
a)
koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,
b)
raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),
c)
odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,
d)
rezerwy na należności nieregularne,
e)
marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem
cen,
f)
koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących
w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,
g)
podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;
2)
przy ustalaniu alokacji kosztów:
a)
podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe
grupy odbiorców,
b)
przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych
taryfowych grup odbiorców,
c)
możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;
3)
przy różnicowaniu cen i stawek opłat:
a)
średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,
b)
taryfowe grupy odbiorców,
c)
strukturę cen i stawek opłat.
Rozdział 5
Zatwierdzanie taryf oraz zasady rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe
odprowadzanie ścieków
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy