art. 23

Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

Dz.U. 2001 nr 72 poz. 747

Treść przepisu

Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat. Rozdział 5 Zatwierdzanie taryf oraz zasady rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy