art. 13a ust. 2
Dz.U. 2001 nr 84 poz. 906
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa procedurę wyznaczania przez radę gminy obszarów zagrożonych osunięciem ziemi po klęsce żywiołowej oraz nakłada obowiązek trwałego ustabilizowania terenu na podstawie projektu geotechnicznego przed wydaniem pozwolenia na odbudowę obiektów.Treść przepisu
Art. 13a. 1. Rada gminy w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 2, w celu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, w drodze aktu prawa miejscowego, wyznacza obszary, na których nastąpiło zniszczenie lub uszkodzenie obiektów budowlanych w wyniku osunięcia ziemi i na których odbudowa obiektów budowlanych odbywa się na warunkach określonych w ust. 2. 2. Na obszarach wyznaczonych w aktach prawa miejscowego, o których mowa w ust. 1, odbudowa obiektów budow-lanych może nastąpić wyłącznie po: 1) trwałym ustabilizowaniu terenu z zastosowaniem odpowiednich metod technicznych ustalonych w projekcie geotech-nicznym dla skomplikowanych warunków gruntowych trzeciej kategorii geotechnicznej, w rozumieniu przepisów w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych, oraz 2) uzyskaniu pozwolenia na budowę. 3. Do wniosku, o którym mowa w art. 9 ust. 1, należy również dołączyć wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektu budowlanego. 38) W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 39) W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 9 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 40) W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 9 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 41) Dodany przez art. 8 pkt 9 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 42) Dodany przez art. 8 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 1094
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy