art. 11
Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Dz.U. 2002 nr 117 poz. 1007
Treść przepisu
Art. 11.
1.
Pozwolenia udziela się:
1)
przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, który:
a)
posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe,
b)
ma pełną zdolność do czynności prawnych,
c)
nie wykazuje zaburzeń psychicznych, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego
(Dz. U. z 2020 r. poz. 685 oraz z 2022 r. poz. 974 i 1700), oraz istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego,
d)
nie był skazany prawomocnym orzeczeniem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie w sprawie o takie przestępstwo
lub wykroczenie,
e)
nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego
i nie jest ujawniony w Krajowym Rejestrze Zadłużonych,
f)
udokumentował możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, o których
mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4, poprzez dołączenie opinii, o której mowa w art. 12,
g)
zatrudnia osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu
do materiałów wybuchowych;
2)
przedsiębiorcy innemu niż osoba fizyczna.
2.
Pozwolenia udziela się przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli:
1)
nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego
i nie jest ujawniony w Krajowym Rejestrze Zadłużonych;
2)
udokumentował możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, o których
mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4, poprzez dołączenie opinii, o której mowa w art. 12;
3)
zatrudnia osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu
do materiałów wybuchowych.
3.
Wymagania, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio do jednostek naukowych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy