art. 17 ust. 1

Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.

Dz.U. 2002 nr 117 poz. 1007
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawy prawne do odmowy wydania lub cofnięcia pozwolenia na obieg materiałów wybuchowych przez wojewodę, w tym niestosowanie się do warunków, zagrożenie dla bezpieczeństwa lub stanu upadłości wnioskodawcy.

Treść przepisu

Art. 17. 1. Wojewoda odmawia wydania pozwolenia: 1) jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w art. 11; 2) ze względu na zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska; 3) ze względu na ważny interes publiczny; 4) gdy przedsiębiorstwo wnioskodawcy znajduje się w likwidacji lub toczy się wobec niego postępowanie upadłościowe, z wyjątkiem gdy wnioskodawcą jest przedsiębiorca albo dotychczasowy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 10 ust. 2; 5) jeżeli wnioskodawcy cofnięto w ciągu ostatnich 5 lat pozwolenie z przyczyn określonych w ust. 2. 2. Wojewoda cofa pozwolenie, jeżeli wnioskodawca: 1) przestał spełniać warunki określone w art. 11; 2) naruszył warunki określone w pozwoleniu; 3) stwarza zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska; 4) nie usunął w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w trakcie kontroli, o której mowa w art. 22 ust. 1. 3. Odmowa wydania lub cofnięcie pozwolenia wymaga uzasadnienia. 4. Od decyzji wojewody o wydaniu, odmowie wydania lub cofnięciu pozwolenia przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki, a od decyzji dyrektora okręgowego urzędu górniczego - do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Rozdział 2a Zasady używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy