art. 4
Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Dz.U. 2002 nr 117 poz. 1007
Treść przepisu
Art. 4.
1.
W rozumieniu ustawy materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego są:
1)
substancje i wyroby, które w toku procedury klasyfikacyjnej, o której mowa w załączniku
A, zostały zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych,
2)
materiały wybuchowe w stanie niewybuchowym ujęte w klasie 4.1 materiałów niebezpiecznych,
wymienione w załączniku A, jeżeli przez wysuszenie lub przemycie mogą być im przywrócone
właściwości wybuchowe,
3)
przedmioty ratownicze ujęte w klasie 9 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku
A, jeżeli zawierają materiały i przedmioty wybuchowe zaliczone do klasy 1 materiałów
niebezpiecznych
- jeżeli są przeznaczone do celów cywilnych.
2.
Materiał, co do którego istnieje uzasadnione przypuszczenie, że może mieć właściwości
wybuchowe, lub wyrób wypełniony tym materiałem do czasu przeprowadzenia badań klasyfikacyjnych
przez jednostki, o których mowa w ust. 3, uważa się za zaklasyfikowany wstępnie jako
materiał wybuchowy.
3.
Klasyfikacji substancji lub wyrobu jako materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku
cywilnego oraz nadania mu kodu klasyfikacyjnego dokonują jednostki organizacyjne upoważnione
przez ministra właściwego do spraw gospodarki, na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych
(Dz. U. z 2021 r. poz. 756 oraz z 2022 r. poz. 209), do prowadzenia badań, klasyfikacji oraz określania warunków dopuszczania do przewozu
materiałów niebezpiecznych klas 1, 4.1 i 9, wymienionych w załączniku A.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 11.07.2026. · PDF źródłowy