art. 62va ust. 1
Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Dz.U. 2002 nr 117 poz. 1007
Treść przepisu
Art. 62va.
1.
Jednoznaczne oznaczenie umieszczane na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku
cywilnego oraz na najmniejszej jednostce jego opakowania obejmuje nazwę producenta,
alfanumeryczny kod oraz oznaczenie do odczytu elektronicznego.
2.
Alfanumeryczny kod składa się z:
1)
dwóch liter wskazujących państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską, w którym ma siedzibę producent lub importer
materiału wybuchowego;
2)
trzech cyfr stanowiących kod oznaczenia obiektu produkcyjnego;
3)
kombinacji liter i cyfr stanowiących jednoznaczny kod produktu i informację logistyczną
sporządzoną przez przedsiębiorcę, który w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej wytwarza
materiał wybuchowy.
3.
Oznaczenie państwa producenta lub importera materiału wybuchowego przeznaczonego do
użytku cywilnego mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej powinno być
zgodne z kodem nazw państw oraz ich jednostek organizacyjnych określonym w Polskiej
Normie PN-ISO 3166-1:2008 w części pierwszej: Kody krajów.
4.
Oznaczenie do odczytu elektronicznego zawiera informacje zawarte w alfanumerycznym
kodzie. Oznaczenie to umieszcza się na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku
cywilnego w formie kodu kreskowego lub kodu matrycowego.
5.
W przypadku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, które są zbyt
małe, aby umieścić na nich jednoznaczny kod produktu i informację logistyczną, o których
mowa w ust. 2 pkt 3, na materiale umieszcza się jednoznaczne oznaczenie obejmujące:
1)
dwie litery wskazujące państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską, w którym ma siedzibę producent lub importer
materiału wybuchowego;
2)
trzy cyfry stanowiące kod oznaczenia obiektu produkcyjnego;
3)
oznaczenie do odczytu elektronicznego.
6.
W przypadku gdy umieszczenie jednoznacznego oznaczenia zgodnie z ust. 5 jest technicznie
niemożliwe z uwagi na wielkość, kształt lub właściwości materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego, jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na najmniejszej jednostce
opakowania.
7.
Na spłonkach lub pobudzaczach wybuchowych, których wielkość, kształt lub właściwości
uniemożliwiają umieszczenie jednoznacznego oznaczenia zgodnie z ust. 5, umieszcza
się jednoznaczne oznaczenie obejmujące:
1)
dwie litery wskazujące państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską, w którym ma siedzibę producent lub importer
materiału wybuchowego;
2)
trzy cyfry stanowiące kod oznaczenia obiektu produkcyjnego.
Liczbę spłonek i pobudzaczy wybuchowych umieszcza się na najmniejszej jednostce opakowania
przez bezpośredni nadruk.
8.
W przypadku lontów detonujących, których wielkość, kształt lub właściwości uniemożliwiają
umieszczenie jednoznacznego oznaczenia zgodnie z ust. 5, jednoznaczne oznaczenie umieszcza
się na motku lub szpuli.
9.
W przypadku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego o niskim stopniu
zagrożenia, zamiast jednoznacznego oznaczenia, na materiale, a jeżeli nie jest to
możliwe z uwagi na małe rozmiary, kształt lub właściwości materiału wybuchowego, na
opakowaniu lub dokumentach towarzyszących, umieszcza się informacje umożliwiające
identyfikację tego materiału, w tym w szczególności: nazwę typu, zarejestrowaną nazwę
handlową, zarejestrowany znak towarowy, o ile taki posiada, numer partii lub serii,
a także nazwę producenta oraz adres jego siedziby albo miejsca zamieszkania; dane
kontaktowe są podawane w języku polskim.
10.
Jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku
cywilnego w sposób czytelny i trwały w postaci bezpośredniego nadruku, pieczęci lub
przytwierdzonej etykiety samoprzylepnej.
11.
Przedsiębiorca może dołączyć do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
do wykorzystania przez odbiorców tych materiałów dodatkowe wyraźnie oznaczone etykiety
samoprzylepne będące kopią oryginalnych etykiet zawierających jednoznaczne oznaczenie.
Na kopii oryginalnej etykiety zawierającej jednoznaczne oznaczenie przedsiębiorca
umieszcza pod kodem kreskowym lub matrycowym wyraz „KOPIA”.
12.
Najmniejszą jednostkę opakowania zapieczętowuje się.
13.
W przypadku gdy materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego, który został
oznaczony jednoznacznym oznaczeniem, podlega dalszemu procesowi produkcyjnemu, nie
jest wymagane ponowne jego oznaczenie jednoznacznym oznaczeniem, o ile pierwotne oznaczenie
zostało zachowane i jest czytelne.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy