art. 118a
Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze.
Dz.U. 2002 nr 130 poz. 1112
Znaczenie przepisu (AI)
Określa hierarchię źródeł prawa stosowanego w żegludze powietrznej na terytorium Polski i w obszarze odpowiedzialności RP, wskazując na pierwszeństwo przepisów unijnych (Jednolita Europejska Przestrzeń Powietrzna), następnie umów międzynarodowych, a na końcu krajowych ustaw.Treść przepisu
Art. 118a. Żegluga powietrzna w polskiej przestrzeni powietrznej oraz w przestrzeni powietrznej, która, w oparciu o art. 5 ust. 2, znalazła się w obszarze odpowiedzialności Rzeczypospolitej Polskiej jest realizowana zgodnie z: 1) przepisami prawa Unii Europejskiej dotyczącymi Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej, a w szczególności: a) rozporządzeniem nr 549/2004/WE,
Dziennik Ustaw – 94 – Poz. 1431 b) rozporządzeniem nr 550/2004/WE, c) rozporządzeniem nr 551/2004/WE, d) rozporządzeniem nr 552/2004/WE; 2) umowami międzynarodowymi i przepisami międzynarodowymi; 3) niniejszą ustawą i innymi ustawami.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy