art. 145

Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze.

Dz.U. 2002 nr 130 poz. 1112
Znaczenie przepisu (AI)
Wyznacza wyjątki od obowiązku uzyskania zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych lotów cywilnych, obejmując loty niehandlowe, tranzytowe oraz te wynikające z umów międzynarodowych, z zastrzeżeniem korzystania z dopuszczonych lotnisk.

Treść przepisu

Art. 145. 1. Nie wymagają uzyskania zezwolenia: 1) międzynarodowe loty niehandlowe polskich cywilnych statków powietrznych; 2) międzynarodowe nieregularne loty niehandlowe statków powietrznych państw stron Konwencji, o której mowa w art. 3 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 145a; 3) międzynarodowe regularne loty tranzytowe obcych statków powietrznych przewoźników lotniczych państw stron Układu o tranzycie międzynarodowych służb powietrznych, sporządzonego w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. poz. 213 i 214); 4) międzynarodowe loty obcych statków powietrznych niewymienione w pkt 2 i 3, jeżeli zwolnienie z obowiązku uzys-kania zezwolenia jest przewidziane wyraźnym postanowieniem umowy międzynarodowej. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się: 1) z zachowaniem przepisów określających zasady korzystania z polskiej przestrzeni powietrznej, a w przypadku koniecz-ności lądowania statku powietrznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – korzystania wyłącznie z polskich lot-nisk dopuszczonych do lotów międzynarodowych; 2) z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w umowach międzynarodowych.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy