art. 31a

Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze.

Dz.U. 2002 nr 130 poz. 1112
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje procedurę przyznawania znaków rozpoznawczych nowo wybudowanym statkom powietrznym, które jeszcze nie są wpisane do rejestru, co jest warunkiem koniecznym do przeprowadzania prób w locie. Procedura realizowana jest na wniosek organizacji produkującej posiadającej odpowiedni certyfikat.

Treść przepisu

Art. 31a. 1. Próby w locie nowo wybudowanego statku powietrznego, który nie został wpisany do rejestru cywilnych statków powietrznych, mogą być wykonane jeżeli statek powietrzny posiada znaki rozpoznawcze. 2. Prezes Urzędu na wniosek organizacji produkującej przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej, znaki rozpoznaw-cze lub grupę znaków rozpoznawczych dla statków powietrznych, o których mowa w ust. 1. 3. Warunkiem przyznania znaków rozpoznawczych lub grupy znaków rozpoznawczych jest posiadanie przez organi-zację produkującą ważnego certyfikatu upoważniającego do wykonywania działalności w lotnictwie cywilnym w zakresie produkcji statków powietrznych. 4. Prezes Urzędu prowadzi wykaz znaków rozpoznawczych wykorzystywanych do lotów przez statki powietrzne, o których mowa w ust. 1.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy