§ 10

§ 10. 1. Od orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psychologicznego przysługuje odwołanie. 2. Odwołanie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobie, o której mowa w § 1 pkt 1, oraz organowi koncesyjnemu. 3. Podmioty, o których mowa w ust. 2, wnoszą odwołanie wraz z jego uzasadnieniem w terminie 30 dni od dnia otrzymania orzeczenia. 4. Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem lekarza lub psychologa, którzy wydali orzeczenia, do: 1) konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie psychiatrii - w przypadku odwołania od orzeczenia lekarskiego, 2) psychologa wyznaczonego przez wojewodę - w przypadku odwołania od orzeczenia psychologicznego - zwanych dalej „podmiotami odwoławczymi”. 5. Lekarz lub psycholog, za którego pośrednictwem wnoszone jest odwołanie, przekazuje je, wraz z dokumentacją badań, do podmiotu odwoławczego w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania. 6. Powtórne badanie przeprowadza konsultant wojewódzki w dziedzinie psychiatrii lub wyznaczony przez niego specjalista psychiatra i odpowiednio psycholog, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, w terminie nie dłuższym niż 30 dni - licząc od dnia otrzymania odwołania przez podmiot odwoławczy. 7. Lekarz lub psycholog, o których mowa w ust. 6, muszą posiadać kwalifikacje określone dla lekarzy i psychologów przeprowadzających badania zgodnie z przepisami rozporządzenia. 8. Do badań przeprowadzanych w trybie odwołania stosuje się przepisy rozporządzenia. 9. Orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne. 10. Wzory orzeczeń, o których mowa w ust. 9, stanowią załączniki nr 3 i 4 do rozporządzenia. § 117)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.. W sprawach dotyczących sposobu postępowania z dokumentacją związaną z badaniami psychiatrycznymi, o których mowa w § 2, stosuje się przepisy art. 23-30 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2017 r. poz. 1318, z późn. zm.8)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 1524, z 2018 r. poz. 1115, 1515, 2219 i 2429 oraz z 2019 r. poz. 150.). § 11a9)Dodany przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.. 1. Dokumentację związaną z badaniami psychologicznymi przechowuje się w warunkach organizacyjnych i technicznych uniemożliwiających dostęp osób nieupoważnionych oraz zapewniających jej ochronę przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zagubieniem. 2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu. Po upływie tego okresu dokumenty są niszczone przez podmiot przechowujący dokumentację, który sporządza protokół, zawierający: imię i nazwisko oraz podpis osoby dokonującej zniszczenia, datę i miejsce zniszczenia, określenie rodzaju niszczonej dokumentacji związanej z badaniami psychologicznymi oraz imiona i nazwiska osób, których dokumentacja dotyczy. 3. W przypadku utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez psychologa, o którym mowa w § 5 ust. 1, dokumentacja związana z badaniami psychologicznymi przekazywana jest do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, na obszarze którego działania psycholog ten prowadzi działalność.