art. 49

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1269
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasady uzupełniania luk prawnych w działalności Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) poprzez zastosowanie odpowiednio przepisów dotyczących Sądu Najwyższego oraz prawa o ustroju sądów powszechnych. Definiuje również procedury zgłaszania kandydatur na stanowiska sędziowskie w NSA.

Treść przepisu

Art. 49. § 1. W sprawach nieuregulowanych w ustawie, do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do sędziów, urzędników i pracowników tego Sądu, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące Sądu Najwyższego, a w zakresie w nich nieuregulowanym - przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych. Określone w tych przepisach uprawnienia Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego. § 2. Do zgłaszania kandydatur na wolne stanowisko sędziego przewidziane do objęcia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym stosuje się odpowiednio art. 31 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym. Rozdział 4 Przepis końcowy

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy