art. 6a
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1269
Treść przepisu
Art. 6a.
§ 1.
Do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego może być powołany ten, kto ukończył
30 lat i spełnia wymagania:
1)
o których mowa w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6;
2)
przez co najmniej cztery lata pozostawał na stanowisku sędziego, prokuratora lub prezesa,
wiceprezesa, lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo co najmniej
przez cztery lata wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza albo przez
sześć lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych ze stosowaniem
lub tworzeniem prawa administracyjnego.
§ 2.
Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 2, nie dotyczą osób z tytułem naukowym profesora
lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk prawnych.
§ 2a.
O wolnych stanowiskach asesorskich Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego obwieszcza
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
§ 3.
Kandydaturę na stanowisko asesora sądowego zgłasza się prezesowi właściwego wojewódzkiego
sądu administracyjnego.
§ 4.
Prezes właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, po stwierdzeniu spełnienia
przez kandydata warunków i wymogów, o których mowa w § 1 i 2, przekazuje zgłoszenie
Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 5.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii kolegium sądu, przedstawia
Krajowej Radzie Sądownictwa kandydaturę na stanowisko asesora sądowego wraz z oceną
kwalifikacji.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy