art. 20 ust. 1

Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Dz.U. 2002 nr 199 poz. 1673

Znaczenie przepisu (AI)

Określa zasady waloryzacji rent i dodatków z ubezpieczenia wypadkowego oraz ustanawia minimalny poziom świadczeń (120% kwoty najniższej renty) dla renty z niezdolności do pracy, renty szkoleniowej i renty rodzinnej.

Treść przepisu

Art. 20. 1. Renty z ubezpieczenia wypadkowego, dodatek dla sieroty zupełnej oraz dodatek pielęgnacyjny z tego ubez-pieczenia podlegają waloryzacji w terminach i na zasadach określonych w ustawie o emeryturach i rentach z FUS. 2. Renta z tytułu niezdolności do pracy, renta szkoleniowa oraz renta rodzinna z ubezpieczenia wypadkowego nie może być niższa niż 120 % kwoty najniższej odpowiedniej renty ustalonej i podwyższonej zgodnie z ustawą o emeryturach i ren-tach z FUS.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy