art. 6 ust. 1

Ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Dz.U. 2002 nr 200 poz. 1679
Znaczenie przepisu (AI)
Określa minimalną wysokość wynagrodzenia za pełny miesięczny wymiar czasu pracy oraz wylicza, które składniki wynagrodzenia wchodzą w skład tej kwoty, a które są z niej wyłączone (np. nadgodziny, dodatek nocny, stażowy).

Treść przepisu

Art. 6. 1. Wysokość wynagrodzenia pracownika zatrudnionego w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od wysokości minimalnego wynagrodzenia ustalonego w trybie art. 2 i art. 4. 2. (uchylony) 3. (uchylony) 4. Do obliczenia wysokości wynagrodzenia pracownika przyjmuje się przysługujące pracownikowi składniki wynagrodzenia i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, zaliczone według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń określonych przez Główny Urząd Statystyczny do wynagrodzeń osobowych, z zastrzeżeniem ust. 5. 5. Przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia pracownika nie uwzględnia się: 1) nagrody jubileuszowej; 2) odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy; 3) wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych; 4) dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej; 5) dodatku za staż pracy; 63)Dodany przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) dodatku za szczególne warunki pracy.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy