art. 8a
Ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.
Dz.U. 2002 nr 200 poz. 1679
Treść przepisu
Art. 8a.
1.
W przypadku umów, o których mowa w art. 734 i art. 750 Kodeksu cywilnego, wykonywanych przez przyjmującego zlecenie lub świadczącego usługi, wysokość wynagrodzenia
powinna być ustalona w umowie w taki sposób, aby wysokość wynagrodzenia za każdą godzinę
wykonania zlecenia lub świadczenia usług nie była niższa niż wysokość minimalnej stawki
godzinowej ustalonej zgodnie z art. 2 ust. 3a, 3b i 5.
2.
W przypadku gdy wysokość wynagrodzenia ustalonego w umowie nie zapewnia przyjmującemu
zlecenie lub świadczącemu usługi otrzymania za każdą godzinę wykonania zlecenia lub
świadczenia usług wynagrodzenia w wysokości co najmniej minimalnej stawki godzinowej,
przyjmującemu zlecenie lub świadczącemu usługi przysługuje wynagrodzenie w wysokości
obliczonej z uwzględnieniem minimalnej stawki godzinowej ustalonej zgodnie z art.
2 ust. 3a, 3b i 5.
3.
Jeżeli kilka osób przyjmuje zlecenie lub zobowiązuje się świadczyć usługi wspólnie,
każdej z tych osób przysługuje wynagrodzenie ustalone zgodnie z ust. 1 i 2.
4.
Przyjmujący zlecenie lub świadczący usługi nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia
w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej albo przenieść prawa
do tego wynagrodzenia na inną osobę.
5.
Wypłaty wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej
dokonuje się w formie pieniężnej.
6.
W przypadku umów zawartych na czas dłuższy niż 1 miesiąc, wypłaty wynagrodzenia w
wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej dokonuje się co najmniej
raz w miesiącu.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy