art. 25

Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.

Dz.U. 2002 nr 74 poz. 676
Znaczenie przepisu (AI)
Określa szczegółowy katalog środków przymusu bezpośredniego oraz broni palnej, których funkcjonariusz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego może użyć lub wykorzystać w konkretnych sytuacjach zagrożenia, powołując się na przepisy ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Treść przepisu

Art. 25. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1–6 i 8–15 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przy-musu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz ABW może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 2, 5, 7, 9, 11, pkt 12 lit. a i d, pkt 13 i 17–21 tej ustawy, lub wykorzystać te środki. 2. W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a–c i e, pkt 2, 3 i pkt 4 lit. a, b i lit. c tiret pierwsze oraz w art. 47 pkt 1, pkt 2 lit. a i pkt 3–7 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjona-riusz ABW może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy