§ 259
Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690
Treść przepisu
§ 259.
1.
Podłogi podniesione o więcej niż 0,2 m ponad poziom stropu lub innego podłoża powinny
mieć:
1)
niepalną konstrukcję nośną oraz co najmniej niezapalne płyty podłogi od strony przestrzeni
podpodłogowej, mające klasę odporności ogniowej co najmniej R E I 30, a w budynku
wysokościowym (WW) lub ze strefą pożarową o gęstości obciążenia ogniowego ponad 4000
MJ/m2 oraz w strefach pożarowych ZL II - co najmniej R E I 60;
2)
przestrzeń podpodłogową podzieloną na sektory o powierzchni nie większej niż 1000
m2 przegrodami o klasie odporności ogniowej co najmniej E I 30, a w budynku wysokościowym
(WW) lub ze strefą pożarową o gęstości obciążenia ogniowego ponad 4000 MJ/m2 - co najmniej E I 60.
2.
Przewody i kable elektryczne oraz inne instalacje wykonane z materiałów palnych, prowadzone
w przestrzeni podpodłogowej podłogi podniesionej i w przestrzeni ponad sufitami podwieszonymi,
wykorzystywanej do wentylacji lub ogrzewania pomieszczenia, powinny mieć osłonę lub
obudowę o klasie odporności ogniowej co najmniej E I 30, a w budynku wysokościowym
(WW) lub w budynkach ze strefą pożarową o gęstości obciążenia ogniowego ponad 4000
MJ/m2 - co najmniej E I 60.
3.
Na drogach ewakuacyjnych wykonywanie w podłodze podniesionej otworów do wentylacji
lub ogrzewania jest zabronione.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy