§ 301 ust. 1–2
Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690NOT_IN_FORCE
Znaczenie przepisu (AI)
Określa minimalną wysokość nadproża okiennego (odległość od podłogi do górnej krawędzi podokiennika) w zależności od wysokości budynku, aby zapobiec upadkom z wysokości. Wymóg ten jest surowszy dla kondygnacji powyżej 25 m, z dopuszczeniem zastosowania balustrad lub szkła hartowanego jako zamienników.Treść przepisu
§ 301.
1.
W budynku na kondygnacjach położonych poniżej 25 m nad terenem odległość między górną
krawędzią wewnętrznego podokiennika a podłogą powinna wynosić co najmniej 0,85 m,
z wyjątkiem przyziemia oraz ścianek podokiennych w loggii, na tarasie lub galerii,
gdzie nie podlega ona ograniczeniom.
2.
W budynku na kondygnacjach położonych powyżej 25 m nad terenem między górną krawędzią
podokiennika a podłogą należy zachować odległość co najmniej 1,1 m, z wyjątkiem okien
wychodzących na loggie, tarasy lub galerie.
3.
Wysokość położenia podokiennika, określona w ust. 1 i 2, może być pomniejszona, pod
warunkiem zastosowania zabezpieczenia okna balustradą do wymaganej wysokości lub zastosowania
w tej części okna skrzydła nieotwieranego i szkła o podwyższonej wytrzymałości.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy