§ 4

§ 4. 1. W świadectwie służby podaje się dane niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza, dotyczące: 1) okresu służby z uwzględnieniem okresów, o których mowa w art. 151 ust. 3 ustawy; 2) zajmowanego ostatnio stanowiska; 3) podstawy prawnej rozwiązania stosunku służbowego albo wygaśnięcia stosunku służbowego; 4) liczby dni urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego wykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym stosunek służbowy został rozwiązany lub wygasł; 5) liczby dni urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym stosunek służbowy został rozwiązany lub wygasł, za które wypłacono ekwiwalent pieniężny; 6) okresu korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielenia; 7) okresu wykorzystanego urlopu wychowawczego w czasie trwania stosunku służbowego oraz okresu przysługującego na sprawowanie opieki nad dzieckiem po ustaniu tego stosunku na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 i 7 ustawy; 8) okresu wykorzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, zwolnienia od zajęć służbowych przewidzianego w art. 188 Kodeksu pracy; 9) potrąceń z uposażenia na zasadach określonych w art. 131 ustawy; 10) uprawnień związanych z przywróceniem do służby na zasadach określonych w art. 46 ustawy. 2. Na życzenie funkcjonariusza w świadectwie służby należy także zamieścić informacje o wysokości i składnikach uposażenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach. 3. Na wniosek zwolnionego funkcjonariusza świadectwo służby uzupełnia się o informacje dotyczące okresu, za który wypłacono świadczenie pieniężne określone w art. 121 ust. 3 ustawy. 4. Kopię świadectwa służby przechowuje się w aktach osobowych funkcjonariusza. W uzasadnionych przypadkach przełożony właściwy w sprawach osobowych wydaje odpis tego świadectwa funkcjonariuszowi albo osobie, o której mowa w § 5 ust. 2. 5. Świadectwo służby wydaje się na formularzu, którego wzór określa załącznik do rozporządzenia.