§ 7
Dz.U. 2002 nr 97 poz. 879
Treść przepisu
§ 7.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany uprzedzić o niemożliwości stawienia się do służby lub
spóźnieniu z przyczyny z góry wiadomej lub możliwej do przewidzenia oraz określić
przewidywany czas trwania nieobecności.
2.
Nieprzewidziane spóźnienie do służby funkcjonariusz jest obowiązany usprawiedliwić
niezwłocznie po stawieniu się do służby.
3.
W razie niestawienia się do służby, funkcjonariusz jest obowiązany niezwłocznie poinformować
o przyczynie nieobecności w służbie i przewidywanym czasie jej trwania, nie później
jednak niż w drugim dniu nieobecności w służbie, z zastrzeżeniem ust. 4.
4.
W razie zaistnienia szczególnych okoliczności uniemożliwiających poinformowanie o
przyczynie nieobecności w służbie w terminie określonym w ust. 3, funkcjonariusz jest
obowiązany poinformować o przyczynie swojej nieobecności i przewidywanym czasie jej
trwania, niezwłocznie po ustaniu tych okoliczności.
57)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2..
O przyczynach uniemożliwiających stawienie się do służby lub powodujących spóźnienie
do służby funkcjonariusz jest obowiązany poinformować bezpośredniego przełożonego
osobiście lub za pośrednictwem innej osoby, telefonicznie albo za pośrednictwem innego
środka łączności.
6.
(uchylony).8)Przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.
79)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
(uchylony).8)Przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.
89)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
(uchylony).8)Przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 11.07.2026. · PDF źródłowy