art. 2
Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o stanie wyjątkowym.
Dz.U. 2002 nr 113 poz. 985
Treść przepisu
Art. 2.
1.
W sytuacji szczególnego zagrożenia konstytucyjnego ustroju państwa, bezpieczeństwa
obywateli lub porządku publicznego, w tym spowodowanego działaniami o charakterze
terrorystycznym lub działaniami w cyberprzestrzeni, które nie może być usunięte poprzez
użycie zwykłych środków konstytucyjnych, Rada Ministrów może podjąć uchwałę o skierowaniu
do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o wprowadzenie stanu wyjątkowego.
1a.
Przez cyberprzestrzeń, o której mowa w ust. 1, rozumie się przestrzeń przetwarzania
i wymiany informacji tworzoną przez systemy teleinformatyczne, określone w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne
(Dz. U. z 2017 r. poz. 570), wraz z powiązaniami pomiędzy nimi oraz relacjami z użytkownikami.
2.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1, Rada Ministrów określa przyczyny wprowadzenia
i niezbędny czas trwania stanu wyjątkowego oraz obszar, na jakim stan wyjątkowy powinien
być wprowadzony, a także odpowiednie do stopnia i charakteru zagrożenia, w zakresie
dopuszczonym niniejszą ustawą, rodzaje ograniczeń wolności i praw człowieka i obywatela.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 11.07.2026. · PDF źródłowy