art. 20
Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o stanie wyjątkowym.
Dz.U. 2002 nr 113 poz. 985
Treść przepisu
Art. 20.
1.
W czasie stanu wyjątkowego może być wprowadzona:
1)
cenzura prewencyjna środków społecznego przekazu obejmująca materiały prasowe w rozumieniu
ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
(Dz. U. poz. 24, z późn. zm.2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1988 r. poz. 324, z 1989 r.
poz. 187, z 1990 r. poz. 173, z 1991 r. poz. 442, z 1996 r. poz. 542, z 1997 r. poz.
554 i 770, z 1999 r. poz. 999, z 2001 r. poz. 1198, z 2002 r. poz. 1271, z 2004 r.
poz. 1181, z 2005 r. poz. 377, z 2007 r. poz. 590, z 2010 r. poz. 1228 i 1551, z 2011 r.
poz. 459, 934, 1204 i 1660, z 2012 r. poz. 1136 oraz z 2013 r. poz. 771.), z zastrzeżeniem ust. 7;
2)
kontrola zawartości przesyłek, listów, paczek i przekazów przekazywanych w ramach
usług pocztowych o charakterze powszechnym lub usług kurierskich;
3)
kontrola treści korespondencji telekomunikacyjnej i rozmów telefonicznych lub sygnałów
przesyłanych w sieciach telekomunikacyjnych;
4)
emisja sygnałów uniemożliwiających nadawanie lub odbiór przekazów radiowych, telewizyjnych
lub dokonywanych poprzez urządzenia i sieci telekomunikacyjne, których treść może
zwiększyć zagrożenie konstytucyjnego ustroju państwa, bezpieczeństwa obywateli lub
porządku publicznego.
2.
Funkcję organów cenzury i kontroli pełnią właściwi wojewodowie, którzy mogą nakazać
organom administracji publicznej działającym na obszarze województwa wykonywanie czynności
technicznych, niezbędnych do prowadzenia cenzury lub kontroli.
3.
Organy cenzury i kontroli są uprawnione do zatrzymywania w całości lub w części publikacji,
przesyłek pocztowych i kurierskich oraz korespondencji telekomunikacyjnej, a także
do przerywania rozmów telefonicznych i transmisji sygnałów przesyłanych w sieciach
telekomunikacyjnych, jeżeli ich zawartość lub treść może zwiększyć zagrożenie konstytucyjnego
ustroju państwa, bezpieczeństwa obywateli lub porządku publicznego.
4.
Zatrzymane publikacje, przesyłki lub korespondencję telekomunikacyjną doręcza się
adresatom po zniesieniu stanu wyjątkowego, z zastrzeżeniem ust. 5.
5.
Zatrzymane publikacje, przesyłki pocztowe i kurierskie oraz korespondencję telekomunikacyjną,
których treść lub zawartość pochodzi z przestępstwa, była przeznaczona do popełnienia
przestępstwa albo została objęta zakazem posiadania, organ cenzury i kontroli przekazuje,
niezwłocznie a najpóźniej bezpośrednio po zniesieniu stanu wyjątkowego, organom właściwym
do prowadzenia postępowania karnego lub orzeczenia przepadku rzeczy.
6.
Decyzje organów cenzury i kontroli są ostateczne i mogą być zaskarżone bezpośrednio
do sądu administracyjnego. Przepisu art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się.
7.
Cenzura prewencyjna nie obejmuje należących do kościołów i innych związków wyznaniowych
środków społecznego przekazu, stanowiących źródła informacji na temat religii i służących
wypełnianiu funkcji religijnych.
8.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
tryb postępowania organów cenzury i kontroli, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawności
i szybkości działania;
2)
organy właściwe w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 4, oraz tryb postępowania
tych organów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawności stosowanych metod i technik
działania.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy