art. 22

Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1152

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis określa podstawę prawną stosowania Kodeksu cywilnego do umów obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej w sprawach nieuregulowanych w ustawie, a także wskazuje, że szczegółowe zasady dla określonych typów ubezpieczeń (np. lotniczych, kosmicznych) oraz kontrola ich zawarcia wynikają z odrębnych aktów prawnych.

Treść przepisu

Art. 22. 1. Do umów ubezpieczenia obowiązkowego, w sprawach nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. 2. W odniesieniu do umów ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 4, szczegółowy zakres ubezpie-czenia, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną określają odrębne przepisy. 3. Zasady kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 4, oraz konsekwencje jego niespełnienia określają odrębne ustawy lub umowy międzynarodowe wprowadzające obo-wiązek ubezpieczenia.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy