art. 50

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Dz.U. 2003 nr 128 poz. 1176

Znaczenie przepisu (AI)

Reguluje zasady udzielania ochrony uzupełniającej osobom zależnym (np. dzieciom lub małżonkom) wnoszącym o ochronę w imieniu wnioskodawcy. Przewiduje możliwość przyznania ochrony osobom zależnym nawet bez indywidualnego ryzyka poważnej krzywdy, ale także obowiązek odmowy, gdy wobec nich zachodzą przesłanki wykluczające ochronę.

Treść przepisu

Art. 50. 1. W decyzji o udzieleniu ochrony uzupełniającej orzeka się także o udzieleniu ochrony uzupełniającej osobom, w imieniu których wnioskodawca występuje, chociażby wobec nich nie istniało rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy. 2. W przypadku gdy wobec osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a lub b albo art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b i c, w decyzji, o której mowa w ust. 1, orzeka się o odmowie udzielenia tej osobie ochrony uzupełniającej.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy