art. 22
Ustawa z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin
Dz.U. 2003 nr 137 poz. 1300
Treść przepisu
Art. 22.
1.
Wyłączne prawo obejmuje również:
1)
materiał ze zbioru lub produkty wytworzone bezpośrednio z tego materiału, jeżeli hodowca
nie miał możliwości wykonywania wyłącznego prawa w odniesieniu do materiału siewnego
odmiany chronionej;
2)
materiał siewny roślin ozdobnych i sadowniczych, jeżeli jest on ponownie używany w
celach zarobkowych jako:
a)
materiał rozmnożeniowy do produkcji roślin ozdobnych albo
b)
kwiat cięty, albo
c)
materiał siewny drzew, krzewów i bylin;
3)
odmiany:
a)
pochodne, odkryte lub wytworzone z chronionej odmiany macierzystej niebędącej odmianą
pochodną,
b)
które nie różnią się wyraźnie od odmiany chronionej,
c)
w przypadku których wytworzenie materiału siewnego wymaga powtarzalnego używania odmiany
chronionej wyłącznym prawem.
2.
Odmianę uznaje się za pochodną od odmiany macierzystej, jeżeli jest ona odrębna od
odmiany macierzystej oraz jeżeli:
1)
pochodzi z odmiany macierzystej lub z innej odmiany pochodnej od tej samej odmiany
macierzystej i zachowuje właściwości wynikające z genotypu lub kombinacji genotypów
odmiany macierzystej;
2)
jej właściwości są zgodne z istotnymi właściwościami odmiany macierzystej wynikającymi
z jej genotypu bądź kombinacji genotypów, z wyjątkiem różnic, które wynikają ze stosowania
metod hodowlanych polegających na:
a)
selekcji naturalnych bądź indukowanych mutantów,
b)
selekcji nowych form w odmianach macierzystych,
c)
stosowaniu krzyżowań wstecznych,
d)
inżynierii genetycznej.
3.
Przepisów ust. 1 i art. 21 nie stosuje się do materiału siewnego i materiału ze zbioru
przeznaczonego:
1)
na własne niezarobkowe potrzeby;
2)
do celów doświadczalnych;
3)
do tworzenia nowych odmian, z wyjątkiem odmian, o których mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli
odmiany te są wykorzystywane w celach zarobkowych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy