art. 23
Ustawa z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin
Dz.U. 2003 nr 137 poz. 1300
Treść przepisu
Art. 23.
1.
Posiadacz gruntów rolnych może, za opłatą uiszczaną na rzecz hodowcy, używać materiału
ze zbioru jako materiału siewnego odmiany chronionej wyłącznym prawem, jeżeli materiał
ten uzyskał w posiadanym gospodarstwie rolnym i użyje go na terenie tego gospodarstwa
rolnego.
2.
Prawo do używania materiału ze zbioru jako materiału, o którym mowa w ust. 1:
1)
dotyczy materiału siewnego następujących roślin:
a)
bobiku,
b)
grochu siewnego,
c)
jęczmienia,
d)
kukurydzy,
e)
lnu zwyczajnego (oleistego),
f)
lucerny siewnej,
g)
łubinu wąskolistnego,
h)
łubinu żółtego,
i)
owsa,
j)
pszenicy twardej,
k)
pszenicy zwyczajnej,
l)
pszenżyta,
m)
rzepaku,
n)
rzepiku,
o)
wyki siewnej,
p)
żyta,
q)
ziemniaka,
r)
soi;
2)
nie dotyczy odmian mieszańcowych i odmian powstałych ze swobodnego krzyżowania się
linii gatunków obcopylnych (odmian syntetycznych).
3.
Bez uiszczania opłaty, o której mowa w ust. 1, materiału ze zbioru jako materiału
siewnego odmiany chronionej wyłącznym prawem mogą używać posiadacze gruntów rolnych
o powierzchni:
1)
do 10 ha - w przypadku odmiany chronionej wyłącznym prawem będącej odmianą roślin,
o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. q;
2)
do 25 ha - w przypadku odmiany chronionej wyłącznym prawem będącej odmianą roślin,
o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a-p oraz r.
3a.
Hodowca, który nie pobiera opłaty, o której mowa w ust. 1, ogłasza na swojej stronie
internetowej lub na stronie internetowej organizacji hodowców informację zawierającą
wskazanie:
1)
odmiany chronionej wyłącznym prawem, w odniesieniu do której nie pobiera tej opłaty;
2)
okresu, przez jaki nie pobiera tej opłaty.
3b.
Posiadacz gruntów rolnych może używać materiału ze zbioru jako materiału siewnego
odmiany chronionej wyłącznym prawem bez uiszczania opłaty, o której mowa w ust. 1,
w zakresie wskazanym w informacji, o której mowa w ust. 3a.
4.
Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, sposób oraz termin jej uiszczenia są ustalane
w umowie zawartej między:
1)
hodowcą a posiadaczem gruntów rolnych albo
2)
hodowcą a organizacją reprezentującą posiadaczy gruntów rolnych, albo
3)
organizacją hodowców a posiadaczem gruntów rolnych, albo
4)
organizacją hodowców a organizacją reprezentującą posiadaczy gruntów rolnych
- z tym że wysokość opłaty nie powinna przekraczać wysokości opłaty licencyjnej za
daną kategorię materiału siewnego, ustalonej przez hodowcę tego materiału.
4a.
Hodowca, który pobiera opłatę, o której mowa w ust. 1, jednorazowo przy zakupie materiału
siewnego, informację w tym zakresie ogłasza na swojej stronie internetowej lub na
stronie internetowej organizacji hodowców.
5.
Jeżeli umowa, o której mowa w ust. 4, nie została zawarta, to opłata uiszczana na
rzecz hodowcy:
1)
wynosi 50% opłaty licencyjnej za daną kategorię materiału siewnego, ustalonej w danym
roku przez hodowcę tego materiału;
2)
powinna być uiszczona w terminie 30 dni od dnia wykorzystania materiału ze zbioru,
o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jako materiału siewnego odmiany chronionej wyłącznym
prawem.
6.
Jeżeli posiadacz gruntów rolnych nie uiszcza opłaty, o której mowa w ust. 1, hodowca
może żądać od niego zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie za każdy dzień zwłoki.
7.
Organizacja hodowców może pobierać opłatę, o której mowa w ust. 1, na rzecz hodowcy,
który jest jej członkiem, po zawarciu umowy z tym hodowcą.
8.
Umowa, o której mowa w ust. 7, zawiera w szczególności:
1)
oznaczenie stron umowy;
2)
czas trwania umowy;
3)
upoważnienie do pobierania przez organizację hodowców opłaty, o której mowa w ust.
1, na rzecz hodowcy;
4)
wskazanie odmian roślin, do których hodowcy przysługuje wyłączne prawo, za które ma
być pobierana przez organizację hodowców opłata, o której mowa w ust. 1, na rzecz
hodowcy;
5)
sposób i termin rozliczenia pobranej przez organizację hodowców opłaty, o której mowa
w ust. 1, na rzecz hodowcy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy