art. 4
Ustawa z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin
Dz.U. 2003 nr 137 poz. 1300
Treść przepisu
Art. 4.
1.
Hodowca może ubiegać się o przyznanie wyłącznego prawa, jeżeli odmiana jest odrębna,
wyrównana, trwała oraz nowa, a jej nazwa odpowiada wymaganiom, o których mowa w art.
9 ust. 1.
2.
O przyznanie wyłącznego prawa może ubiegać się również osoba, która nabyła od hodowcy,
na podstawie pisemnej umowy, prawa do wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej przez
niego odmiany.
3.
Wyłączne prawo przyznaje dyrektor Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych.
4.
Wyłączne prawo dotyczy odmian wszystkich rodzajów i gatunków roślin.
5.
Wyłączne prawo jest dziedziczne oraz zbywalne w drodze umowy zawartej w formie pisemnej.
6.
Wyłącznego prawa nie przyznaje się, jeżeli odmiana została zgłoszona do ochrony albo
jest chroniona przez Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO).
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy