§ 4

§ 4. 1. Wniosek o przyznanie renty socjalnej wraz z dokumentami, o których mowa w § 3, składa się do właściwej ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu osoby ubiegającej się o rentę socjalną jednostki organizacyjnej Zakładu. 2. Zgoda, o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy, powinna być wyrażona na piśmie lub ustnie do protokołu. 3. Po stwierdzeniu, iż osoba ubiegająca się o rentę socjalną udowodniła okoliczności niezbędne do ustalenia prawa do renty socjalnej, Zakład kieruje tę osobę na badanie przez lekarza orzecznika w celu wydania orzeczenia o niezdolności do pracy. 4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie ustania prawa do renty socjalnej w związku z upływem terminu ważności orzeczenia i zgłoszenia wniosku o przyznanie renty socjalnej. 5. W decyzji przyznającej rentę socjalną Zakład ustala okres, przez który renta socjalna przysługuje, oraz jej wysokość. 6. W przypadku zbiegu uprawnień osoby ubiegającej się o rentę socjalną z prawem do renty rodzinnej wypłacanej przez organ emerytalno-rentowy, Zakład przesyła decyzję, o której mowa w ust. 5, do tego organu w celu wydania decyzji w sprawie zbiegu uprawnień do świadczeń i wypłaty renty socjalnej w trybie art. 12 ustawy. W takim przypadku decyzja Zakładu zawiera informację o treści art. 12 ust. 3 ustawy. 7. Postępowanie w sprawie renty socjalnej podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe, jeżeli osoba ubiegająca się o rentę socjalną zmarła przed wydaniem decyzji w sprawie tej renty. 8. W przypadku stwierdzenia braku uprawnień do renty socjalnej Zakład wydaje decyzję odmowną.