§ 6
Dz.U. 2003 nr 219 poz. 2155
Treść przepisu
§ 6.
1.
Uzbrojenie i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia przyznaje się funkcjonariuszowi
w przypadku, gdy jest ono niezbędne do wykonywania przez niego zadań służbowych.
2.
Uzbrojenie, z wyjątkiem amunicji, i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia przyznaje:6)Zdanie wstępne w brzmieniu ustalonym przez pkt 3 lit. a obwieszczenia Prezesa Rady
Ministrów z dnia 6 lutego 2004 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. Nr 24, poz. 218).
1)
zastępcom Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i kierownikom jednostek organizacyjnych
- Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub upoważniona przez niego osoba;
2)
pozostałym funkcjonariuszom - kierownicy jednostek organizacyjnych.
3.
Przyznanie uzbrojenia i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia, o którym mowa w
ust. 1, poprzedza złożenie przez funkcjonariusza wniosku o jego przyznanie.
4.
Wzór wniosku o przyznanie uzbrojenia i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia określa
załącznik nr 3 do rozporządzenia.
5.
Przed przyznaniem uzbrojenia, o którym mowa w § 2, sprawdza się wiedzę funkcjonariusza
w zakresie:
1)
budowy i działania broni;
2)
zasad użycia broni;
3)
zasad noszenia broni oraz jej przechowywania;
4)
postępowania w przypadku użycia broni.
6.
Ze sprawdzianu, o którym mowa w ust. 5, może być zwolniony funkcjonariusz, który spełnia
jeden z następujących warunków:
1)
posiada lub posiadał służbową broń palną;
2)
jest absolwentem szkoły lub ośrodka szkolenia, w których zostało przeprowadzone przeszkolenie
strzeleckie;
3)
przeszedł udokumentowane przeszkolenie w zakresie uzbrojenia.
7.
Funkcjonariuszowi można przyznać więcej niż jedną jednostkę broni.
8.
Do przyznanej broni wydaje się amunicję oraz oporządzenie przewidziane dla danej broni.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy