art. 162

Art. 162. 1. Wynagrodzenie syndyka ustala się jako sumę pięciu części składowych, w granicach od dwukrotności do dwustusześćdziesięciokrotności podstawy wynagrodzenia. 2. Części składowe wynagrodzenia ustala się według następujących zasad: 1) część zależna od sumy wypłaconej wierzycielom w ramach wykonania planów podziału powiększonej o koszty roz-wiązania stosunków pracy z pracownikami pozostającymi w zatrudnieniu w dniu ogłoszenia upadłości: a) jedna podstawa wynagrodzenia – dla sumy do 100 000,00 zł, b) cztery podstawy wynagrodzenia – dla sumy od 100 000,01 zł do 1 000 000,00 zł, Dziennik Ustaw – 35 – Poz. 913 c) dziesięć podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 1 000 000,01 zł do 10 000 000,00 zł, d) trzydzieści podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 10 000 000,01 zł do 100 000 000,00 zł, e) osiemdziesiąt podstaw wynagrodzenia – dla sumy przekraczającej 100 000 000,00 zł; 2) część zależna od liczby pracowników zatrudnionych w dniu ogłoszenia upadłości: a) połowa podstawy wynagrodzenia – od 1 do 10 pracowników, b) trzy podstawy wynagrodzenia – od 11 do 50 pracowników, c) dziesięć podstaw wynagrodzenia – od 51 do 200 pracowników, d) dwadzieścia podstaw wynagrodzenia – od 201 do 400 pracowników, e) trzydzieści podstaw wynagrodzenia – powyżej 400 pracowników; 3) część zależna od liczby wierzycieli biorących udział w postępowaniu: a) połowa podstawy wynagrodzenia – do 10 wierzycieli, b) dwie podstawy wynagrodzenia – od 11 do 100 wierzycieli, c) cztery podstawy wynagrodzenia – od 101 do 500 wierzycieli, d) dwadzieścia podstaw wynagrodzenia – od 501 do 1000 wierzycieli, e) czterdzieści podstaw wynagrodzenia – powyżej 1000 wierzycieli; 4) część zależna od czasu trwania postępowania upadłościowego od dnia ogłoszenia upadłości do dnia wykonania osta-tecznego planu podziału: a) dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w pkt 1–3 nie przekracza ośmiokrotności: – cztery podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało niedłużej niż sześć miesięcy, – dwie podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało powyżej sześciu miesięcy, ale niedłużej niż dwa-naście miesięcy, – jeżeli postępowanie trwało powyżej dwunastu miesięcy, wynagrodzenia nie podwyższa się o ten składnik, b) dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w pkt 1–3 przekracza ośmiokrotność i nie jest większa niż czterdziestokrotność: – osiem podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało niedłużej niż dwanaście miesięcy, – cztery podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało powyżej dwunastu miesięcy, ale niedłużej niż dwadzieścia cztery miesiące, – jeżeli postępowanie trwało powyżej dwudziestu czterech miesięcy, wynagrodzenia nie podwyższa się o ten składnik, c) dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w pkt 1–3 przekracza czterdziestokrotność: – czterdzieści podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało niedłużej niż osiemnaście miesięcy, – dwadzieścia podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało powyżej osiemnastu miesięcy, ale niedłużej niż trzydzieści sześć miesięcy, – jeżeli postępowanie trwało powyżej trzydziestu sześciu miesięcy, wynagrodzenia nie podwyższa się o ten składnik; 5) część ustalana przez sąd do siedemdziesięciu podstaw wynagrodzenia w zależności od stopnia trudności prowadzonego postępowania i jego efektywności, w szczególności od skomplikowania sytuacji prawnej i faktycznej masy upadłości, rozproszenia majątku oraz optymalizacji kosztów postępowania. 3. Przez podstawę wynagrodzenia należy rozumieć przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Dziennik Ustaw – 36 – Poz. 913