art. 330a
Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe
Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje możliwość przejęcia ruchomości przez wierzyciela na własność w postępowaniu upadłościowym, gdy nie da się ich sprzedać w drodze licytacji, z zachowaniem zasady ceny nie niższej niż połowa oszacowania i pierwszeństwa wierzycieli zabezpieczonych.Treść przepisu
Art. 330a. 1. Jeżeli w skład masy upadłości wchodzą ruchomości, których nie można zbyć z zachowaniem przepisów ustawy, wierzyciel może przejąć na własność ruchomości wystawione na sprzedaż albo niektóre z nich w cenie nieniższej od połowy ceny oszacowania. 2. Pierwszeństwo przejęcia ruchomości na własność przysługuje wierzycielowi, którego wierzytelność zabezpieczona jest zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym na tej ruchomości, a w dalszej kolejności – temu wierzycie-lowi, który oferował najwyższą cenę. 3. Oświadczenie o przejęciu będzie uwzględnione tylko wtedy, gdy wierzyciel jednocześnie z wnioskiem złoży całą cenę. Własność ruchomości przechodzi na wierzyciela z chwilą zawiadomienia go przez syndyka o przyznaniu mu przejętej rzeczy. 4. Jeżeli fundusze masy upadłości wystarczają na zaspokojenie wszystkich wierzycieli z wyższej i równorzędnej kategorii zaspokojenia i zobowiązań, o których mowa w art. 230, nabywca może zaliczyć swoją wierzytelność na cenę nabycia. 5. Przepis art. 317 ust. 3 stosuje się odpowiednio. DZIAŁ IV Likwidacja wierzytelności i praw majątkowych
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy