art. 438

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe

Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje mechanizm przejmowania zobowiązań z tytułu rachunków bankowych przez nabywcę w ramach sprzedaży przedsiębiorstwa bankowego w postępowaniu upadłościowym, w tym możliwość sprzedaży bez przejęcia tych zobowiązań, gdy cena nie pokrywa gwarantowanych depozytów.

Treść przepisu

Art. 438. 1. Nabywca przedsiębiorstwa bankowego przejmuje zobowiązania z tytułu rachunków bankowych. 1a. W przypadku gdy oszacowanie przedsiębiorstwa bankowego wskazuje, że cena nabycia przedsiębiorstwa banko-wego uniemożliwiałaby pełne pokrycie należności, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Ban-kowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2026 r. poz. 620 i 644), sprzedaż przedsiębiorstwa bankowego następuje: 1) z przejęciem przez nabywcę zobowiązań upadłego z tytułu należności, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, albo 2) bez przejęcia przez nabywcę zobowiązań z tytułu rachunków bankowych. 1b. Sędzia-komisarz dokonuje wyboru sposobu sprzedaży przedsiębiorstwa bankowego, o których mowa w ust. 1a, wraz z określeniem warunków nabycia przedsiębiorstwa bankowego przez inne banki. Na postanowienie sędziego-komisarza przy-sługuje zażalenie. 2. Po zawarciu umowy sprzedaży przedsiębiorstwa bankowego syndyk zgłasza niezwłocznie sprzedaż banku do rejestru, w którym bank jest wpisany.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 3 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy