art. 462

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe

Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zakres terytorialny i skutki prawne ogłoszenia upadłości w kontekście mienia położonego w innych państwach UE/EFTA, gwarantując poszanowanie praw rzeczowych (np. hipoteki, zastawu) oraz praw osobistych wpisanych do rejestrów, bez uszczerbku dla powództw o stwierdzenie nieważności czynności z pokrzywdzeniem wierzycieli.

Treść przepisu

Art. 462. 1. Ogłoszenie upadłości nie narusza praw wierzycieli i osób trzecich ciążących na rzeczy i innym mieniu upadłego położonym na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Euro-pejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie wyłącza-jąc zorganizowanych części tego mienia, w szczególności prawa do rozporządzania mieniem w celu zaspokojenia należności lub prawa do zaspokojenia należności z pożytków, które mienie przynosi, prawa zastawu i hipoteki, prawa do żądania wy-dania mienia od osób, we władaniu których się ono znajduje wbrew woli uprawnionego, prawa do powierniczego korzystania z mienia. 2. Przepis ust. 1 stosuje się do praw i roszczeń osobistych, wpisanych do ksiąg wieczystych i innych rejestrów publicz-nych, których realizacja prowadzi do powstania praw wymienionych w ust. 1. 3. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości żądania w drodze powództwa stwierdzenia nieważności czynności prawnej lub uznania za bezskuteczną czynności prawnej dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy