art. 491[22]

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe

Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa warunki i tryb zwołania zgromadzenia wierzycieli w celu zawarcia układu w postępowaniu upadłościowym, w tym uprawnienia sędziego-komisarza do wstrzymania likwidacji majątku oraz podmioty uprawnione do złożenia wniosku o zwołanie zgromadzenia.

Treść przepisu

Art. 491[22]. 1. Jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że w drodze układu zostaną osiągnięte cele postępowania, sędzia- -komisarz, na wniosek upadłego, postanowieniem zwołuje zgromadzenie wierzycieli w celu zawarcia układu. Na postano-wienie o odmowie zwołania zgromadzenia wierzycieli przysługuje zażalenie. 2. Zwołując zgromadzenie wierzycieli sędzia-komisarz może wstrzymać likwidację majątku upadłego, w szczególności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, w którym zamieszkuje upadły. Na postanowienie w przedmiocie wstrzy-mania likwidacji przysługuje zażalenie. 3. Wniosek o zwołanie zgromadzenia wierzycieli złożony po zakończeniu likwidacji masy upadłości pozostawia się bez rozpoznania. 4. Układ może zostać przyjęty wyłącznie za zgodą upadłego. 5. W przypadku postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela wniosek, o którym mowa w ust. 1, może złożyć również każdy z wierzycieli. Przepisu ust. 4 nie stosuje się.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy