art. 5c ust. 2

Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o Banku Gospodarstwa Krajowego

Dz.U. 2003 nr 65 poz. 594
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje mechanizm obniżenia funduszu statutowego Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w przypadku posiadania nadmiaru funduszy własnych. Rada Nadzorcza BGK, na wniosek ministra finansów, może podjąć uchwałę o obniżeniu kapitału, przekształcając nadwyżkę w wpłatę do budżetu państwa, przekazanie skarbowych papierów wartościowych lub akcji/udziałów Skarbowi Państwa lub innej państwowej osobie prawnej.

Treść przepisu

Art. 5c. 1. W przypadku gdy BGK posiada fundusze własne na poziomie wyższym niż poziom, który BGK jest zobowiązany utrzymywać zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe oraz wymogami ostrożnościowymi, których zgodnie z art. 3 ust. 1a przestrzega BGK, Rada Nadzorcza, na wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, może, w drodze uchwały, obniżyć fundusz statutowy. Wymogu uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 77 rozporządzenia nr 575/2013, nie stosuje się. 2. Obniżenie funduszu statutowego BGK odbywa się poprzez: 1) wpłatę do budżetu państwa środków pieniężnych w wysokości kwoty, o którą obniżono fundusz statutowy; 2) nieodpłatne przekazanie na rzecz Skarbu Państwa będących w posiadaniu BGK skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 5a ust. 1; 3) nieodpłatne przekazanie na rzecz Skarbu Państwa lub innej państwowej osoby prawnej akcji lub udziałów przekaza-nych uprzednio do BGK w celu podwyższenia funduszu statutowego. 3. Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa wysokość, o jaką fundusz statutowy ma zostać obniżony, oraz sposób jego obniżenia.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy