art. 24

Art. 24. 1. Składkę podstawową finansuje pracodawca. 2. Kwota wpłacanej składki podstawowej nie może przekroczyć 7 % wynagrodzenia uczestnika. 4) Przez art. 7 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 5) Przez art. 7 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 6) Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2026 r. Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 777 3. Wysokość składki podstawowej ustala się: 1) procentowo od wynagrodzenia albo 2) w jednakowej kwocie dla wszystkich uczestników, albo 3) procentowo od wynagrodzenia, z określeniem maksymalnej kwotowej wysokości tej składki. 4. Pracodawca nalicza i odprowadza składkę podstawową: 1) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy niedłuższe niż miesiąc – w terminie wypłaty tych składników obowiązującym u pracodawcy, i odprowadza je w okresach miesięcznych; 2) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy dłuższe niż miesiąc – w terminie wypłaty tych skład-ników, i odprowadza je również w tym terminie. 5. Składka podstawowa nie jest wliczana do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne. 6. W przypadkach określonych w ust. 3 pkt 1 i 3 wysokość składki podstawowej jest ustalana od wynagrodzenia w jed-nakowym procencie dla wszystkich uczestników.