art. 44 ust. 2

Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

Dz.U. 2004 nr 123 poz. 1291
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis stanowi podstawę do nakładania kar pieniężnych na beneficjentów pomocy publicznej za niewykonanie obowiązków informacyjnych, nieprawidłowe wykorzystanie środków lub utrudnianie kontroli. Kara jest nałożana decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (lub ministra rolnictwa w przypadku pomocy w rolnictwie/rybołówstwie) i może wynosić do równowartości 10 000 euro.

Treść przepisu

Art. 44. 1. Za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków, o których mowa w art. 21 ust. 2 i art. 39, oraz za utrudnianie przeprowadzenia kontroli u beneficjenta pomocy, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, może, w drodze decyzji, nałożyć na beneficjenta karę pieniężną do wysokości równowartości 10 000 euro. 2. Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, ustala się, uwzględniając w szczególności stopień oraz okolicz-ności naruszenia przepisów ustawy. 3. Kwotę, o której mowa w ust. 1, przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Naro-dowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania decyzji Prezesa Urzędu albo decyzji ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy