art. 185

Art. 185. 1. Standaryzowany fundusz wierzytelności jest tworzony jako fundusz z wydzielonymi subfunduszami. 2. Do momentu utworzenia drugiego subfunduszu aktywa i zobowiązania subfunduszu stanowią aktywa i zobowiąza-nia funduszu. 3. Standaryzowany fundusz wierzytelności nie może dokonywać kolejnych emisji certyfikatów związanych z danym subfunduszem. 4. Standaryzowany fundusz wierzytelności ma obowiązek lokować co najmniej 75 % wartości aktywów danego subfunduszu wyłącznie w jedną pulę wierzytelności lub prawa do wszystkich świadczeń otrzymywanych przez inicjatora przeniesienia ryzyka z wierzytelności z tytułu jednej puli wierzytelności, z zastrzeżeniem ust. 5. Dziennik Ustaw – 146 – Poz. 60 5. Jeżeli statut standaryzowanego funduszu wierzytelności tak stanowi, fundusz może lokować co najmniej 75 % war-tości aktywów danego subfunduszu w kilka pul wierzytelności lub w prawa do świadczeń otrzymywanych z tytułu kilku pul wierzytelności, pod warunkiem że: 1) inicjatorami przeniesienia ryzyka z wierzytelności są banki krajowe, instytucje kredytowe lub spółdzielcze kasy oszczęd-nościowo-kredytowe; 2) wierzytelności wchodzące w skład wszystkich pul są jednolite rodzajowo; 3) umowy, o których mowa w art. 183 ust. 5, w odniesieniu do każdej z pul wierzytelności zostaną zawarte w terminie 3 miesięcy od dnia zarejestrowania funduszu. 6. Standaryzowany fundusz wierzytelności ma obowiązek w terminie 3 miesięcy od dnia zarejestrowania funduszu zawrzeć: 1) umowę zobowiązującą do nabycia puli wierzytelności lub umowę o subpartycypację lub 2) umowy zobowiązujące do nabycia puli wierzytelności lub umowy o subpartycypację – w przypadku, o którym mowa w ust. 5.