art. 31b
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych
Dz.U. 2004 nr 42 poz. 386
Treść przepisu
Art. 31b.
1.
W przypadku braku porozumienia branżowego, o którym mowa w przepisach Unii Europejskiej,
w zakresie warunków zakupu i dostawy buraków cukrowych, w tym rozdziału pomiędzy plantatorów
buraków cukrowych ilości buraków cukrowych przeznaczonych do produkcji cukru w ramach
kwoty produkcyjnej cukru, o której mowa w art. 31 ust. 6, stosuje się przepisy ust.
2-8 i przepisy wydane na podstawie ust. 9.
2.
Producent cukru, w terminie do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego rok gospodarczy,
jest obowiązany w ramach przyznanej kwoty produkcyjnej cukru określić limit buraków
cukrowych, które zapewnią wyprodukowanie cukru w wysokości przyznanej producentowi
cukru kwoty produkcyjnej cukru.
3.
Producent cukru jest obowiązany do 20 grudnia roku poprzedzającego rok gospodarczy
dokonać rozdzielenia limitu buraków cukrowych, o którym mowa w ust. 2, pomiędzy plantatorów
buraków cukrowych, przy czym suma części rozdzielonych limitów musi być równa limitowi,
o którym mowa w ust. 2, oraz powiadomić tych plantatorów o wielkości przysługujących
im części tego limitu.
4.
Limit buraków cukrowych jest rozdzielany według wskaźnika określonego w ust. 5 między
plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji na rok gospodarczy
2001/2002, lub ich następców prawnych.
5.
Wskaźnik rozdzielania limitu buraków cukrowych między plantatorów buraków cukrowych
stanowi iloraz ogólnej ilości buraków cukrowych w tonach, skupionych przez producenta
cukru w latach gospodarczych 1997-2001 od plantatora buraków cukrowych, który miał
zawartą umowę kontraktacji na rok gospodarczy 2001/2002, i ogólnej ilości buraków
cukrowych w tonach, skupionych przez producenta cukru w latach gospodarczych 1997-2001
od wszystkich plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji
na rok gospodarczy 2001/2002.
6.
Część limitu buraków cukrowych określona dla plantatora w wyniku podziału, o którym
mowa w ust. 3, stanowi wielkość przysługującego plantatorowi prawa do uprawy i dostawy.
7.
Producent cukru ma obowiązek zawrzeć z plantatorem, któremu przysługuje prawo do uprawy
i dostawy, umowę kontraktacji, w ramach której jest obowiązany odebrać określoną przysługującym
plantatorowi prawem do uprawy i dostawy ilość buraków cukrowych.
8.
Producent cukru przed podjęciem czynności, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz przed
zawarciem z plantatorem umowy kontraktacji, o której mowa w ust. 7, jest zobowiązany
do zasięgnięcia opinii ogólnokrajowej społeczno-zawodowej organizacji rolników reprezentującej
interesy plantatorów buraków cukrowych.
9.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić
warunki zakupu lub dostawy buraków cukrowych przeznaczonych do produkcji cukru w ramach
kwoty produkcyjnej cukru, o której mowa w art. 31 ust. 6, w zakresie określonym w
przepisach Unii Europejskiej dla porozumień branżowych na rynku cukru, inne niż wskazane
w ust. 2-8, mając na względzie konieczność zabezpieczenia interesów plantatorów buraków
cukrowych i producentów cukrów.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy