art. 37
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
Dz.U. 2004 nr 68 poz. 622
Treść przepisu
Art. 37.
1.
Zwolnione od należności przywozowych są paliwa, smary i inne materiały eksploatacyjne
niezbędne do funkcjonowania środków transportu, innych niż wymienione w art. 107 ust.
1 lit. a Rozporządzenia ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, przewożone
w tych środkach transportu, wykorzystywane do ich napędu lub działania instalacji,
w które są wyposażone.
2.
Towary, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wykorzystywane w innych środkach transportu
niż ten, w którym zostały przywiezione, ani nie mogą zostać usunięte z tego środka
transportu, chyba że jest to konieczne ze względu na jego naprawę, oraz nie mogą zostać
odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwolnienia.
3.
W przypadku naruszenia warunku, o którym mowa w ust. 2, powstaje dług celny. Wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości
celnej towaru w dniu naruszenia warunku i według stawek celnych obowiązujących w tym
dniu. Jeżeli nie można ustalić daty naruszenia warunku, przepis art. 85 unijnego kodeksu
celnego stosuje się odpowiednio.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy