art. 26c

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym

Dz.U. 2004 nr 69 poz. 625

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis reguluje procedurę wyznaczania terenów odosobnionych w Polsce, na których dopuszcza się odstępstwa od zasad unijnych dotyczących przetwarzania produktów pochodnych. Właściwy wojewoda, po uzgodnieniu z Głównym Lekarzem Weterynarii, wydaje rozporządzenie określające granice tych terenów, co ma na celu zapewnienie ochrony zdrowia ludzi i zwierząt.

Treść przepisu

Art. 26c. Jeżeli na terenach odosobnionych w rozumieniu art. 3 pkt 23 rozporządzenia nr 1069/2009, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, występuje potrzeba zastosowania odstępstwa określonego w art. 19 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1069/2009, właściwy miejscowo wojewoda, kierując się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, po uzgodnieniu z Głównym Lekarzem Weterynarii, określa, w drodze rozporządzenia - aktu prawa miejscowego, granice terenów odosobnionych, na których stosuje się odstępstwa.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy