§ 5

Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej

Dz.U. 2004 nr 89 poz. 857

Treść przepisu

§ 5. 1. Wojskowi inspektorzy weterynaryjni podlegają, w zakresie wykonywania swoich zadań, Szefowi Służby Weterynaryjnej - Inspektorowi Weterynaryjnemu Wojska Polskiego. 2. Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego może, w każdym czasie, odsunąć czasowo od wykonywania obowiązków wojskowego inspektora weterynaryjnego, jeżeli działalność tego inspektora zagraża prawidłowemu wykonywaniu zadań Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, a zwłaszcza narusza bezpieczeństwo sanitarno-weterynaryjne na obszarze właściwości tego inspektora. § 63)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Organy, o których mowa w § 2 ust. 1, podczas realizacji zadań posługują się legitymacją wojskowego inspektora weterynaryjnego, wydaną przez: 1) dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia - w przypadku Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego; 2) Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego - w przypadku wojskowych inspektorów weterynaryjnych. § 73)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Wojskowa Inspekcja Weterynaryjna współdziała z Inspekcją Weterynaryjną, Wojskową Inspekcją Sanitarną, Państwową Inspekcją Sanitarną, służbą zdrowia w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz służbą weterynaryjną i służbą zdrowia wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. § 83)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. 1. Wojskowi inspektorzy weterynaryjni wykonują zadania określone w art. 3 ustawy i są upoważnieni do: 1) wstępu w każdym czasie na teren i do obiektów jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, na teren i do obiektów zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także do środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych wykorzystywanych do przewozu produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) sprawowania nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przeprowadzania kontroli urzędowej w odniesieniu do zwierząt używanych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz produktów pochodzenia zwierzęcego w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz na terenach i w obiektach zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 3) przeprowadzania kontroli urzędowych, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy - w zakresie i na zasadach określonych w prawodawstwie weterynaryjnym w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy; 4) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich niezbędnych danych, w tym danych informatycznych, związanych z prowadzonymi czynnościami; 5) pobierania nieodpłatnie próbek do badań laboratoryjnych; 6) wydawania, niezbędnych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, decyzji i zaleceń w związku z naruszeniem przepisów lub zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego. 2. Wojskowy inspektor weterynaryjny może wystąpić do właściwej miejscowo jednostki Żandarmerii Wojskowej z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych lub realizacji przedsięwzięć w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego. Właściwa miejscowo jednostka Żandarmerii Wojskowej jest zobowiązana do udzielenia pomocy w toku wykonywania tych czynności. 3. W razie stwierdzenia przez wojskowego inspektora weterynaryjnego, że podmiot zaopatrujący wojsko produkuje lub dostarcza produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego z naruszeniem lub niezgodnie z prawodawstwem weterynaryjnym, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i życia konsumenta wojskowego, bądź uniemożliwia przeprowadzenie czynności kontrolnych, wojskowy inspektor weterynaryjny może nakazać odbiorcy wojskowemu zaprzestanie dalszego zaopatrywania się u tego podmiotu.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy