art. 12
Ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych
Dz.U. 2004 nr 91 poz. 871
Treść przepisu
Art. 12.
1.
Przepisu art. 333 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się. Zastawnik jest uprawniony do żądania spełnienia świadczenia na jego
rzecz.
2.
W przypadku zastawu finansowego na wierzytelności kredytowej:
1)
zastawca nie jest uprawniony do żądania spełnienia świadczenia na jego rzecz,
2)
wyłącznie uprawnionym do żądania spełnienia świadczenia jest zastawnik
- jeżeli ustanawiający zabezpieczenie finansowe poinformował dłużnika wierzytelności
kredytowej na piśmie o ustanowieniu na tej wierzytelności zastawu finansowego oraz
o skutkach określonych w pkt 1 i 2. W przypadku braku takiego poinformowania wyłącznie
uprawnionym do żądania spełnienia świadczenia jest zastawca.
3.
Strony umowy o ustanowienie zabezpieczenia finansowego w formie zastawu na wierzytelności
kredytowej mogą postanowić, że uprawniony do żądania spełnienia świadczenia z wierzytelności
kredytowej będzie wyłącznie zastawca albo zastawca i zastawnik łącznie. Postanowienie
o łącznym uprawnieniu do żądania spełnienia świadczenia przez zastawcę i zastawnika
jest skuteczne wobec dłużnika wierzytelności kredytowej pod warunkiem poinformowania
go na piśmie przez ustanawiającego zabezpieczenie finansowe o treści tego postanowienia.
Rozdział 4
Przepis kolizyjny
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy