art. 11 ust. 2a

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

Dz.U. 2004 nr 92 poz. 879
Znaczenie przepisu (AI)
Ustala maksymalne limity czasu pracy kierowców: 8 godzin na dobę oraz przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy w okresie rozliczeniowym do 4 miesięcy. Określa zasady ustalania rozkładów pracy dla przewozu regularnego oraz zwalnia z obowiązku ich ustalania w przypadku przewozu rzeczy i okazjonalnego przewozu osób.

Treść przepisu

Art. 11. 1. Czas pracy kierowcy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięcio-dniowym tygodniu pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 1 i 3–5. 2. Rozkłady czasu pracy kierowcy wykonującego przewóz regularny osób są ustalane na okresy niekrótsze niż 2 tygodnie, z zastrzeżeniem art. 19. 2a. Rozkładów czasu pracy nie ustala się dla kierowcy wykonującego przewóz rzeczy lub okazjonalny przewóz osób.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy