art. 12

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

Dz.U. 2004 nr 92 poz. 879
Znaczenie przepisu (AI)
Ustala maksymalny tygodniowy wymiar czasu pracy kierowcy, w tym godziny nadliczbowe, z podziałem na limit podstawowy (48 h) i dopuszczalne wydłużenie (60 h) przy zachowaniu średniej 48-godzinnej w okresie rozliczeniowym do 4 miesięcy. Obowiązują również kierowców zatrudnionych u kilku pracodawców.

Treść przepisu

Art. 12. 1. Tygodniowy czas pracy kierowcy, łącznie z godzinami nadliczbowymi, nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. 2. Tygodniowy czas pracy, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony do 60 godzin, jeżeli średni tygodniowy czas pracy nie przekroczy 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. 3. Wymiar czasu pracy określony w ust. 1 i 2 obowiązuje także kierowcę zatrudnionego u więcej niż jednego pracodawcy. 3) Zdanie drugie dodane przez art. 48 ustawy z dnia 5 listopada 2025 r. o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych (Dz. U. poz. 1661), która weszła w życie z dniem 13 grudnia 2025 r. Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 477

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy